Een voorliefde voor Italië

by | May 21, 2014

In de post van vorige week vertelden we over onze volgende bestemming in onze trial out in Italië; Alagna Valsesia. Samen met Valle d’Ayas, Valle di Gressoney en Valle Anzasca is Valsesia één van de valleien die naar het Monta Rosa massief leidt aan de Italiaanse kant. Voordat we verder gaan eerst wat achtergrond over de regio en hoe we hier terecht kwamen.

Een huis kopen in Italië

Ik was met uitzondering van een vakantie toen ik 8 was, nog nooit in Valle d’Aosta en Piemonte geweest. In 2006 kwamen 2 vrienden van me en ik op het idee een klein huis te kopen in de Alpen in Italië en Valle d’Aosta was één van de plekken waar we rondkeken.

Zo gezegd zo gedaan: 18 maanden later reden naar Pont-Saint-Martin in Valle d’Aosta. Twee dagen later tekenden we de notarisakte, betaalden we de koopsom en werden de sleutels overgedragen; de sleutels van Casa Pura Vida, ons nieuwe oude huisje. De naam Pura Vida heeft z’n oorsprong in onze gezamenlijke vakantie naar Costa Rica in de winter van 2005. Het is daar de nationale groet.

Het huis wat we kochten zit in het laagste deel van de Gressoney vallei en kijkt uit over het nationale park genaamd Gran Paradiso. Het ligt ongeveer 1.100 meter boven zeeniveau en het huis is simpel en vrij geïsoleerd. De laatste 2.5 kilometer van de weg zijn in de winter niet toegankelijk. Het is onwijs mooi om dat laatste stuk door soms de sneeuw omhoog te lopen om aan te komen in een maagdelijke omgeving ver van de bewoonde wereld. We zitten met de auto zo’n 30 minuten van het dichtsbijzijnde skiresort en de bergen aan het einde van de vallei zijn veelal meer dan 4.000 meter hoog.

Ik werd snel verliefd op het gebied. De Walser huizen (veelal aanwezig op grotere hoogten en dieper in de vallei) zijn goed onderhouden, de natuur is wild en op veel plaatsen nog ongerept en de simpele no-nonsense levenstijl hier in de bergen spreekt me erg aan. Wanneer ik in 2010 Lin hier voor het eerst mee naar toe nam had zij hetzelfde gevoel en we brachten er veel vakanties samen door.

De ontdekking van Alagna en Valsesia

Een aantal jaren later introduceerde Sander (onze CFO bij The New Motion) mij bij Raymond, een kerel uit Haarlem die naar een klein dorpje genaamd Alagna was verhuisd met z’n familie. Hoewel in een andere provincie en 2.5 uur rijden vanaf ons eigen huisje is Alagna hemelsbreed maar een paar kilometer verwijderd vanaf Gressoney. Sterker nog, in de winter kun je er naartoe skiën. We ontmoetten Raymond in Zandvoort, wisselden ervaringen uit en spraken af elkaar later dat jaar te zien in Alagna. Sander’s introductie was een goede. Later dat jaar liepen Lin en ik omhoog vanuit Gressoney richting Orrestes Hütte, nog altijd één van onze favoriete berghutten in de regio. Daar hadden we afgesproken met Ray en samen liepen we via Passo Zube naar Val d’Otro. Onderweg praatten we veel en kwamen we erachter dat we veel dezelfde ideeën hadden. Ray, Blanca en hun kinderen verhuisden naar Valsesia om aan het stadse leven te ontsnappen. Het leek erop alsof Ray z’n plek gevonden had. Lin en ik waren net een half jaar onderweg met onze goede voornemens en waren ook veel aan het praten over hoe onze toekomst eruit zou moeten zien. Het feit dat wij nog steeds in Nederland woonden en het snelle leven leidden en dat Ray al naar een meer natuurlijke omgeving was verhuisd leek niet veel uit te maken.
Val d’Otro is alleen te voet toegankelijk. Het stroompje met dezelfde naam als de vallei wordt geflankeerd door kleine groepjes huizen. De meesten van die groepjes zijn gecentreerd rondom een houtoven waarin vroeger brood gebakken werd. In Weng, zoals een van de kleine groepjes huizen heet kwamen we Luca tegen, een vriend van Ray en hoeder van een kudde van 15 of 20 geiten. Luca was ooit een gerenommeerd chef maar koos de simpliciteit van de bergen in plaats van lange dagen in de keuken. Sindsdien woont hij in de zomer in Weng in Val d’Otro met z’n geiten waar hij kaas maakt. In de winter verhuist hij naar beneden. Het continu terugkerende ritme van berg-op, berg-af heet transhumanza en wordt al eeuwen beoefend in de Alpen. Na een kop kruidenthee en wat van z’n eigen kaas lieten we Luca en z’n geiten achter en vervolgden we onze trip naar Alagna. We werden geraakt door de simpliciteit en de schoonheid van de natuur.

We hadden een mooie tijd met Ray, Blanca en hun twee kinderen en keerden de volgende dag terug naar ons eigen huis.

Na dat eerste bezoek keerden we vaak terug naar Alagna en Otro en toen de beslissing gemaakt werd om wat tijd in Italië door te brengen om een trial-run te doen voor ons meer natuur-gebaseerd leven was het al snel duidelijk dat we in ieder geval een tijd in de bergen in Alagna wilden doorbrengen.