Zaaien en Oogsten

“Wel over de paadjes lopen”, roep ik nog maar eens naar Indi. Ze dreigt weer op een krop sla te gaan staan in al haar ijver de net opgekomen wortelplantjes te begieten. Gelukkig heeft ze het net op tijd door en ze stapt opzij, op het cirkelvormige pad van boomschors dat langs ons veldje loopt net als langs dat van 50 andere stadstuinders.

Het Grote Verdriet

Twee weken geleden liepen we voor de laatste keer het pad af in de Alpen. We zeiden vaarwel tegen ons fijne coconnetje van natuur en gingen een nieuwe fase tegemoet. Jammer genoeg ging dat niet zonder slag of stoot merkte ik toen ik het eeuwenoude ezelpad de berg afliep en voor de laatste keer omkeek naar de plek die we de dag ervoor nog thuis noemden. Afscheid nemen, opnieuw starten, teruggaan, m’n hoofd in het zand stoppen. Waar te beginnen?! Hoe nu verder? Ik huilde.

Partir c’est mourir un peu

Voor sommigen komt het misschien als een verrassing, maar we gaan de Alpen verlaten. Nadat we bijna een jaar in Rassa gewoond hebben, besloten we onlangs terug te gaan naar Nederland. De afgelopen waren we al een aantal keren terug in ons kikkerlandje en de beslissing om de bergen definitief vaarwel te zeggen viel ons nogal zwaar. Vandaar dat het op ons blogje een beetje stil was.

Ondergedompeld in de Natuur

De zomer is ten einde en eergister hebben de bergtoppen voor het eerst hun witte hoedje opgezet. Iedereen is druk bezig de laatste voorbereidingen de winter af te ronden. Niemand weet wanneer de eerste sneeuw in het dorp valt. Dat kan halverwege oktober al gebeuren, maar dat is dit jaar jaar gelukkig niet het geval. Er zijn ook winters geweest met bijna geen sneeuw, maar dat zijn uitzonderingen.

Bessen, brood, hout en hoeven

Het seizoen van de bessen begint!! Blauwe bessen, frambozen, rode en witte bessen; we eten ze allemaal en vinden ze heerlijk! Daarnaast hadden we wat vrienden over de vloer deze week en hebben we de eerste paar quintale hout gehakt en een mooie trip door de bergen gemaakt. Ook hadden we de hoefsmid op bezoek om de hoeven van onze ezels te ‘doen’. Ze zijn klaar voor het zwaardere werk. Een kleine update uit Rassa.

De Zeis en The Zone

In 2007 en 2008 toen ik Lin nog niet ontmoet had was ik nog veel aan het reizen voor m’n werk en ging ik vaak naar ons kleine huisje in Valle di Gressoney om te relaxen en te wandelen. Op een gegeven moment aan het begin van de zomer was ik er weer en het gras in de achtertuin was weer flink hoog gegroeid. Ik kon niet wachten tot de buren kwamen om hun grastrimmer te lenen dus ik reed naar beneden en kocht voor een paar honderd Euro zo’n elektrisch apparaat. Blij als een kind was ik de paar uur daarna gras aan het trimmen. De zeis die het jaar daarvoor hadden gekocht raakte bedolven onder andere rommel in de schuur en zag het daglicht niet meer de twee jaar daarna.

Winter in Alagna Valsesia

In de post van vorige week praatten we over hoe we Alagna kozen als onze volgende stop in onze in onze trial run. Voordat we naar Alagna kwamen spendeerden we een aantal maanden in Le Marche en toen we vanuit de prachtige, heuvelachtige provincie van Macerata en de dorpjes Colmurano en Sarnano wegreden dachten we dat we onze plek gevonden hadden. Een stap als deze vereist veel planning, maar gelukkig voldeed Le Marche aan alles vereisten. Mooie natuur, niet te geïsoleerd, veel scholen, cultuur en geschiedenis, mooie kunst en wat bergen binnen handbereik. Het had alles.

Een voorliefde voor Italië

In de post van vorige week vertelden we over onze volgende bestemming in onze trial out in Italië; Alagna Valsesia. Samen met Valle d’Ayas, Valle di Gressoney en Valle Anzasca is Valsesia één van de valleien die naar het Monte Rosa massief leidt aan de Italiaanse kant. Voordat we verder gaan eerst wat achtergrond over de regio en hoe we hier terecht kwamen.

Trial Run in Le Marche

In onze laatste post hadden we over onze geplande try out in Le Marche. Onze trip naar Italië in mei hielp ons echt onze gedachten op een rijtje te krijgen. We waren veel buiten in natuur met leuke mensen die een geïntegreerd leven leidden; dat was wat we wilden. Werken op het land, met principes uit de permaculture en andere homesteading elementen. Het waren stuk voor stuk inspirerende mensen die we tegenkwamen en ze vertelden ons open en eerlijk over hun ideeën en uitdagingen.

Hoe het begon

Het is april 2014 en we hebben het onwijs naar ons zin in Amsterdam. Er zijn weinig plekken waar het beter toeven is op dit moment dan in deze uit z’n winterslaap ontwakende stad. Op zonnige dagen zitten de terrassen vol en met alle toeristen zijn de straten kleurrijk en levendig. Het duurt echter niet lang meer voor we weer naar Italië vertrekken. Sinds Indi geboren is hebben we flink wat tijd in het land van la dolce vita doorgebracht en we hebben goed nagedacht over onze toekomst. We zijn er nog niet helemaal uit, maar hebben al wel wat meer richting kunnen geven.